Het vervolg op de vluchtelingenproblematiek Kaag en Braassem.

Wat schreef ik in mijn vorige Blog. Vluchtelingenproblematiek lastig?  Waar ging dat ook al weer over. Oh, ja. Lastig door de overvloed aan emoties. Lastig door de bandbreedte van reactie’s. Lastig door. . . . .

In den lande klotsen de emoties over de rand van de vijver.  Purmerend! Rellen rond het gemeentehuis. Gelukkig zijn het (volgens de krant) niet de Purmerendse inwoners die deze rellen voeden. Het blijken “bussen vol relzoekende anti’s” te zijn. Geldermalsen dan! Ook hier enorme emoties en mensen die dranghekken door de ramen van het gemeentehuis smijten. Je zult maar niet het vermogen hebben om het met je mond te winnen, hoe doe je het dan? Ook hier bussen vol met relzoekende anti’s?  Nee!  Zegt de politie althans. 80% Bestaat uit inwoners van Geldermalsen. Dat betekent niet dat 80 % van de mensen van Geldermalsen op straat liep. 80% van de personen die over de schreef gingen en zijn aangehouden waren Geldermalsenaren.

Taak voor de politiek aldaar?? Ja!  De vraag; “wat bezield die mensen om het democratisch pad te verlaten en te kiezen voor een nacht in de cel?” Wat maakt het dat ze zo boos zijn dat ze met dranghekken gaan smijten? Je leeft al 30, 40, 50 jaar in zo’n stadje en bent dan opeens “degene die het glas in lood heeft gesloopt”. Waarom krijgen deze mensen  (zoals een kennis van me op facebook zet) “dikke nekken en blauwe aderen”? Aangeboren?? Getraind in de sportschool?? Wanneer is de dialoog gestopt en het geknok begonnen? Hoe voorkomen we dit?

In ieder geval heb IK uit de berichtgeving begrepen dat dit niet aan de burgemeester van Geldermalsen ligt. Mevrouw Miranda de Vries heeft het lef getoond om in de raadszaal het onderwerp bespreekbaar te maken. Natuurlijk kwamen daar insprekers. Maar die waren (blijkbaar) al zo op het bot gemotiveerd (gefrustreerd?) om hun gelijk te halen dat de rede niet meer heeft gewerkt. Zit daar een les in voor de toekomst? Het raadsakkoord van Kaag en Braassem geeft een antwoord. INSPRAAK AAN DE VOORKANT! Als aan de voorkant van het proces de openheid wordt beleden heeft iedereen aan het begin de gelegenheid om zijn zegje te doen. Wil je dat niet in het gemeentehuis doen? Zoek een voetbalkantine, een dorpshuis, een wijkgebouw etc. Maar ga de boer op en verzamel informatie. Dat haalt (in mijn beperkte visie) de druk van de ketel.

Maar een compliment voor mevrouw de Vries. Ik weet niet of ze het leest, maar ik heb respect dat zij, terwijl ze geweten moet hebben van het grote verschil van meningen en inzichten in “haar” stadje, het democratisch pad niet heeft verlaten. Het is niet aan haar dat het zo uit de hand is gelopen met rellen, slopen en elkaar vernielen.

In Kaag en Braassem is het heel anders gegaan. De inwoners van Kaag en Braassem kijken blijkbaar anders tegen het fenomeen vluchteling aan. Ik las in een Blog: “Ik ben er trots op inwoner van Kaag en Braassem te zijn”. In de krant, gekscherend: “Er zijn meer vrijwilligers dan vluchtelingen, we moesten er maar meer vragen.” En in de Tweesprong werd een knap staaltje opvang en organisatie geregeld met een overvloed aan warmte met (door) vrijwilligers. Liep dat allemaal van een leien dakje? Dat zou een wonder zijn. Een zo plotselinge calamiteit (beter is misschien te spreken over een evenement) kent altijd leermomenten voor de toekomst. En die moet je willen pakken. Daar moet je (ook als politiek)  je lessen uit willen leren.

Welke vragen kunnen we elkaar dan stellen:

  • Was het allemaal goed geregeld of zijn er leermomenten. Ikzelf heb aan de organisatie een leermoment aangedragen bij het begin van de inrichting van de sporthal. Ik hoop wel dat dat de volgende maal ter harte wordt genomen. Aangezien het een veiligheidsissue betreft ga ik er verder niet op in, maar een leermoment was het.
  • Wat zijn de commentaren uit de samenleving? Ik tel de vier voornaamste die mij ter ore zijn gekomen:
    • Via een mail: “Waarom is dit in achterkamertjes geregeld?”
    • Moet dit nou – dat geld uitgeven voor die vluchtelingen terwijl mijn (groot)moeder geen traplift kan krijgen?
    • Heeft de Tweesprong net een publieke Wifi aangelegd / moet er een heel nieuw systeem worden opgetuigd voor zes dagen voor die vluchtelingen? Kon dat niet op die “gewone” wifi verbinding van de Tweesprong?
    • Halal uit Nieuwkoop? We hebben hartstikke goeie lokale cateraars, zoals de Schelp of van de Poel.
    • En een vijfde, maar die hoort er (nog) niet bij: Hoe zit dit nou met de plaatsing van de statushouders? Moet ik straks 10 jaar wachten op een woning – in plaats van de zeven jaar van nu?
  • Wat gaan we nu doen in de toekomst? Bij een eventuele nieuwe crisisopvang , wordt het dan weer de Tweesprong? Dezelfde hal? Of wordt het een andere lokaliteit? Of een andere wijk? Of een ander dorp van de 11 die we hebben?
  • De beslissing is genomen (waar?) om de statushouders die we op moeten nemen op te gaan nemen. Ook hier zijn natuurlijk vragen over. Vragen die in de openbaarheid gesteld en besproken zouden moeten worden.
    • Hoe gaan we dat doen? Tijdelijk / permanent / in tenten – containers – vakantiewoningen – caravans – huurwoningen / met welke ondersteuning?
    • Waar gaan we dat doen? Roelofarendsveen, Oude wetering, Leimuiden, Rijnsaterwoude, Nieuwe Wetering, Rijpwetering? . . . . u kent ze allemaal.
    • Wanneer gaan we dat doen?
    • Wat heeft dat voor consequentie’s voor onze dorpen, gehuchten, inwoners. . . .
    • U kunt vast nog wel meer vragen bedenken. Wees zo vrij ze te stellen. Of mail ze maar door, dan stel ik ze wel. Ook bij tegenwind durf ik dat wel.

Op lange termijn wil je wel de stappen uit kunnen blijven voeren die je uit wilt voeren. Heel simpel! Hoeveel keer kunnen we deze exercitie uitvoeren voordat we de bodem van de portemonnee zien. Los van het feit dat we op regeringsniveau – Nee! – op Europees niveau hebben besloten om een sobere regeling aan te houden voor de vluchtelingen. Los van het feit of dat praktische denken zich verhoudt met onze gevoelens omtrent humaan zijn. Zeker los van het feit dat we trots kunnen zijn op wat er in Kaag en Braassem is verricht. Uit praktisch oogpunt richting de toekomst en om goed te kunnen beoordelen of wij in de pas liepen met het landelijk beleid, vroeg ik dus in de taskforce om een specificatie van de kosten van de crisisopvang. Dat is mijn recht – en mijn plicht als raadslid. Ik kreeg te horen dat die specificatie er nog niet was maar dat we later een mail zouden krijgen met alle kosten. Ik ontving een mail met een totaalbedrag en een summiere opsomming met wat onderwerpen.

Nu heb ik een vervelende historie met het stellen van vragen. Als ik eens van de hoed en de rand wil weten moet ik daar steevast een enorme moeite voor doen. Het raadsakkoord werkt wat dat betreft zeker niet in de richting van openheid.

  • “Dat is niet aan de raad”.
  • “Waarom wilt u dat weten?”
  • “Wat ga je er dan mee doen?”

Het is af en toe net of ik aan een verhoortafel zit met een onwillige verdachte. Diegenen die de politiek hebben gevolgd hebben mijn geworstel hiermee meermalen kunnen aanschouwen. Ook nu dus weer!Het raadsakkoord kent natuurlijk ook niet de titel “Samen denken, samen doen.” Ik had het kunnen weten. . .

Ik leer wel van die “niet antwoorden maar afleiden – taktiek.” Ik heb de vragen dus maar in de raad gesteld (daar moet het college antwoorden) en heb  – buiten wat kut-opmerkingen van Henk van Tol –  twee antwoorden gehad.

  • “U hebt een specificatie gehad!!” Dat is dus niet waar. Ik heb een totaalbedrag gehad met losse onderwerpen. Zelfs aan mijn garage zou ik terugkomen met de vraag: “Werk dat eens uit. . . “. En mijn garage kennende krijg ik dan een “goed” antwoord.
  • “U krijgt van mij een specificatie”. Daar zit ik inmiddels een week op te wachten en ik weet dat het nooit zal komen. De specificatie is er namelijk (op dit moment) niet.

Als u voldoende heeft aan die antwoorden om de vragen op straat te beantwoorden. Neem contact met me op want ik kan het niet. En dat (die antwoorden)  vind ik dan weer niet netjes.

Conclusie. . . . . . . ? Ik slaap er nog een nachtje over.

Welke antwoord heb ik dan gelukkig wel gehad?

Op mijn tweede vraag naar aanleiding van de nieuwsbrief van de dorpsraad Woubrugge: “De Raad krijgt straks de keuze tussen meerdere opties van huisvesting.”

Dan heb ik dus ook een boodschap aan de lezer; “Neem contact met me op wat u passend acht voor de situatie, dan kan ik dat meenemen in de besluitvorming”. Reageert u massaal NIET. . . , dan wordt het een makkie en laat ik de boel de boel.

Ik wil daar ook wel een eerste onderwerp bij aandragen. Een discussie die het volgens mij waard is gevoerd te worden: “Hoe vertalen we het Europese en landelijke beleid over vluchtelingenopvang in Kaag en Braassems handelen”. En ik hoop dat die discussie in de raadszaal gevoerd gaat worden en niet in een speciaal werkgroepje met onduidelijke bevoegdheden en mandaten.

Moet dat met “dikke nekken en blauwe aderen?”

Moet dat door het ontwijken van de democratische spelregels?

Moet dat door elkaar te framen door personen te koppelen aan negativiteit rondom dit onderwerp?

Moet dat door elkaar te demoniseren?

Volgens mij niet. Dat zou, ik citeer, “niet netjes zijn”.

By The way. . . . . . .

Ik wens een ieder fijne feestdagen en een spetterend begin van 2016.

Dat het jaar maar veel waardevolle gesprekken op mag leveren en mag bijdragen aan een bestendige gezondheid.

Paul.

 

 

Advertenties