Tags

Gemeente Kaag en Braassem zet zich in voor vluchtelingen(16-10-2015)

De gemeente Kaag en Braassem gaat zogenaamde statushouders versneld een woonruimte aanbieden. Hierdoor kunnen de nu overvolle azielzoekerscentra (azc’s) meer ruimte bieden aan de constante stroom van vluchtelingen. Statushouders zijn asielzoekers die al een verblijfsvergunning hebben maar in afwachting op een woonruimte nog in een azc verblijven.

Kop op de website van Kaag en Braassem vanaf 16 oktober 2015.

Tsja, die zat er natuurlijk aan te komen. Heel Nederland buigt zich over het vraagstuk waar we de constante stroom aan vluchtelingen kunnen laten. Voor gemeenten (en dus ook voor de gemeentelijke politici) een lastig dossier.

Pardon: lastig?? Is het dan niet vanzelfsprekend dat. . . . . . . . .

Lastig dus!! Lastig omdat de meningen omtrent de inhoud van dit dossier een enorme bandbreedte bestrijken. En die meningen gaan de ratio vaak ver, maar dan ook ver voorbij. De emotie viert hoogtij. Waar de ene zijde zich wapent met emotionele foto’s over (vooral) kinderen die op een rampzalige wijze tijdens de trektocht overlijden, beroepen de anderen zich om het hardst op voorbeelden van niet aangepast cultuurgedrag / verkrachtingen die zijn gebeurd / ondankbaarheid voor de kwaliteit van het onderdak. Lastig dus omdat een goed gesprek over dit onderwerp, waarbij je alle kanten van het verhaal probeert te beredeneren, je gesprekspartner vaak al in vuur en vlam zet voordat je twee zinnen hebt geuit.

Wat zijn het nu? Zijn het oorlogsvluchtelingen of immigranten uit oorlogsgebied of misschien wel economisch vluchtelingen. Vanwaar dat hoge percentage jonge mannen in die stroom mensen. Moesten die thuis niet hun gezin verdedigen? Blijven ze nu tijdelijk of moeten we rekening houden met een permanent verblijf? Wie vertelt het me zonder vooringenomenheid?  

De communicatiespecialisten, OOK die van de media, bedienen zich van de meest uiteenlopende vormen van meningsvorming en framing.  Ook demonisering van “de andere kant van de medaille” zie ik langskomen.

Lastig dus!!

Binnen de VVD fractie van Kaag en Braassem proberen we vooral het hoofd koel te houden en we krijgen daar tot op heden de steun van onze achterban van. Gelukkig!!

Wat is het probleem: De regio krijgt een (te) zware taak in verband met het opvangen van een vluchtelingenstroom. In de regio doen we al veel samen. Dus ook dit probleem pakken we samen aan.

Hoe?  Op dit moment zet de gemeente Kaag en Braassem in op het “aan de achterzijde” ontlasten van de COA’s in de buurt. Door samen met de WoningbouwStichtingen te zorgen voor huisvesting van de statushouders kan – door doorstroming – de druk op de opvangplaatsen worden verminderd.

Zit daar een taak in voor de politiek? Ja! Ook dat wil ik bevestigend antwoorden. Door onze kop helder te houden en te zorgen dat we niet meedrijven op de emotie, kunnen we helpen het proces goed te laten verlopen en een voorbeeld zijn voor de bevolking. En dan is er al genoeg te beslissen en besluiten. Hoeveel?  Waar?? Tijdelijke of permanente huisvesting?? Voorkeur voor de samenstelling van de op te vangen groep?? Wie doet welke begeleiding? Waar maken we de centen vrij?? Sober of volgens de bijstandsregels?? Gaan we wel dan niet richting Den Haag voor aanvullende maatregelen? Volgen we de landspolitiek (en van welke partij dan wel?)? Hoe zorgen we er voor dat de huidige inwoners van Kaag en Braassem niet de dupe worden? Kunnen we het wel? Hebben we de expertise in huis??

Lastig ZAT dus!!

Ik wil wel een tip kwijt!  Bij mijn “andere” werkgever heb ik vaak kennis gemaakt met crisis-momenten. Of dat nu bij een zware aanrijding, een brand of een overval was. De rode draad was altijd: Eerst zorg voor de slachtoffers, dan aan het werk voor de schuldvraag / op zoek naar daders of kwaadwillenden / richting structuur voor de toekomst cq. richting oplossing voor het voorkomen van een herhaling.

Moesten we hier ook maar aanhouden.

Om het ons zelf niet nog lastiger te maken.

 

Advertenties